Welke paardrijstijlen bestaan er?

Paardrijden zoals je in een manege of in een buitenbak doet, wordt ook wel dressuur rijden genoemd. Er zijn echter ook diverse andere paardrijstijlen. Enkele voorbeelden hiervan zijn mennen, Western rijden en springen. Verder kan je natuurlijk een buitenrit gaan maken (dus niet in een manege of buitenbak). Hierbij moet je je dan wel aan de verkeersregels houden. Je moet dus rekening houden met andere weggebruikers, zoals je ook doet als je op de fiets of in de auto zit.

Heel belangrijk: dressuur rijden
Als je het over de sport paardrijden hebt, dan heb je het meestal over de dressuur. Dressuur is de basis van de paardensport. Wanneer je begint met paardrijden, begin je bijna altijd met de basisdressuur. De betekenis van dressuur is eigenlijk het gymnastiseren en het gehoorzaam maken van het paard door de ruiter. Het beheersen van de basisdressuur wordt over het algemeen gezien als een voorwaarde voor het beoefenen van andere rijstijlen binnen de paardensport. Wil je bijvoorbeeld aan springwedstrijden meedoen, dan moet je minstens één winstpunt hebben behaald in de dressuur. Een hele bekende dressuurrijdster is natuurlijk Anky van Grunsven.

Mennen.
Mennen betekent rijden met paard en wagen. Hierbij zit je dus niet op het paard, maar op de wagen die voortgetrokken wordt door het paard. Als je deze sport beoefent, dan ben je een menner. Tegenwoordig is dit een hobby die men uitoefent. Vroeger was dit een belangrijk vervoermiddel, zowel voor personen als goederen.

Western rijden
Dit is een Amerikaanse rijstijl, die steeds populairder wordt, zowel bij recreatieruiters als bij wedstrijdruiters. De rijstijl kan worden onderverdeeld in vier klassen, namelijk keuringen, dressuur, snelheidsspelen en werken met vee. Bij het Western rijden gebruik je een speciaal westernzadel met daaronder een deken. Het hoofdstel heeft meestal geen neusriem. Doel is om met losse, doorhangende teugels te rijden.

Springen
Deze rijstijl heb je vast weleens gezien op de televisie. Bij deze wedstrijden springt je paard over hekken en hindernissen van verschillende hoogten. Het parcours moet binnen een bepaalde tijd gereden worden en als een balk of een deel van de hindernis valt, dan krijg je strafpunten. Deze rijstijl kan zowel binnen als buiten plaatsvinden. Het aantal hindernissen kan verschillen per wedstrijd. Een bekende springwedstrijd is Ju

Het gedrag van paarden

Een behoorlijk aantal kinderen en volwassenen beoefent een paardensport. Sommigen werken dagelijks met paarden, terwijl anderen een of twee keer per week bij hun trouwe viervoeters zijn. In deze tak van sport gebeuren relatief veel ongelukken. Deze ongelukjes gaan van redelijk onschuldig naar een dodelijke afloop. Veelal gebeurt dit omdat mensen het gedrag van paarden niet goed begrijpen.

Kuddedier
In de eerste plaats is een paard een kuddedier. Dit betekent dat paarden het liefste in gezelschap zijn van andere paarden. Het zijn erg sociale dieren die elkaar verzorgen en knuffelen, maar ook straffen. In een kudde heerst een hiërarchie waarin de een hengst en een ervaren merrie aan het hoofd staan. Ieder paard in de kudde heeft een eigen plaats en als een van hen zich misdraagt, wordt die op zijn plaats gezet door een hogere in rang. Daarbij garandeert deze hiërarchie een betere kans op overleven. In een kudde ben je veilig en de meest betrouwbare, houdt de omgeving in de gaten.

Prooidier en vluchtdier
In de natuur heeft het paard vijanden die deze vierbenige lekkernijen op het menu hebben staan. Aangezien paarden niet gemaakt zijn om te vechten of te jagen, is vluchten hun verdedigingsmechanisme. Ze zijn gemaakt om te rennen en bij mogelijk gevaar, zullen ze dit inzetten. Enkel als wegrennen geen mogelijkheid is, zullen ze overgaan tot vechten. Hierbij gebruiken ze hun tanden om van zich af te bijten en hun achterbenen om rake klappen uit te delen. Hengsten gebruiken ook hun voorbenen in geval van nood.

Overleven in gevangenschap
Het gedrag wat paarden in het wild vertonen, vertonen ze ook in gevangenschap. Het gaat tenslotte om overleven. Als eerste zal een paard de hiërarchie zoeken bij de mens. In dit geval moet de mens leiding geven en zorgen voor veiligheid. Doet deze dat niet, dan neemt het paard deze taak op zich. Hij moet zijn veiligheid garanderen. Als het paard in een voor hem onbekende of onveilige situatie terecht komt, dan zal het proberen te vluchten. Als dit niet mogelijk is, gaat hij over op vechten. Als ook dit niet helpt, dan zal het zich overgeven om op die manier proberen te overleven. Dat laatste is tenslotte waar het om draait.

Anglo-Arabier

De Anglo-Arabier is een warmbloed paardenras dat ontstond in Frankrijk uit kruisingen tussen de Engelse volbloed en de Arabische volbloed. Op grond van de afstamming van haar kan het ras ook tot de warmbloed paardenrassen worden gerekend. Volgens het Franse stamboek moeten de paarden minstens 25% Arabisch bloed voeren, volgens de Engelse stamboeken is dit verlaagd naar 12,5%.

Geschiedenis van de Anglo-Arabier

MarengoDe oorsprong van het ras ligt in Engeland. De paarden hebben de echte ontwikkeling pas doorgemaakt in Frankrijk. Omstreeks 1830 besloot een veearts de Anglo-Arabier te gaan fokken door verschillende Arabieren en Engelse Volbloeden daarvoor te gebruiken. Arabische hengsten werden gekruist met Engelse Volbloedmerries en uit deze kruising is uiteindelijk de Anglo-Arabier ontstaan zoals we hem nu kennen.

De Franse keizer Napoleon Bonaparte vond dat de Anglo-Arabieren de mooiste paarden die er waren en daarom richtte hij veel stoeterijen op in Tarbes en Pau. Napoleon’s beroemde paard, Marengo, was een Arabische hengst. Marengo heeft ook veel Engelse Volbloedmerries gedekt. Vandaag de dag worden wereldwijd nog veel Anglo-Arabische paarden gefokt, maar in Frankrijk veruit de meeste.

Exterieur

De Anglo-Arabier heeft een mooi hoofd en een heel sterk lichaam. De borstkas van het paard is ruim en zijn rug is kort, maar sterk. Het paard heeft ook een hoog kruis en een gespierde achterhand. De ogen zijn oplettend en expressief, de hals is lang en gebogen en de benen zijn lang en slank. Het hoofd van het paard heeft een recht profiel en ook komen er aan aantal paarden binnen het ras voor die een lichte vorm van een ramshoofd hebben. De stokmaat van de Anglo-Arabier varieert tussen de 1,55 – 1,70 meter.

De meeste Anglo-Arabieren komen voor met een voskleur. Ook komen vaak licht- en donkerbruine kleuren voor. Er zijn binnen de stamboeken geen specifieke afspraken gemaakt over de huidskleur van het paard, in principe zijn alle kleuren toegestaan. De gangen van de Anglo-Arabier zijn ruim en snel, dankzij de Engelse Volbloed.

Arabische volbloed

De Arabische volbloed wordt ook wel een Arabier genoemd in de volksmond. Dit paardenras stamt af van Arabische paarden uit Noord-Afrika en het Nabije Oosten. Het Arabische paardenras kent een geschiedenis die al meer dan 5000 jaar oud is.

Gebruik

De Arabische Volbloed is een elegant rijpaard en wordt ook heel veel gebruikt in de rensport. Desondanks de sportieve kwaliteiten van de Arabier wordt het meeste beroep op het paard gedaan in shows speciaal gericht op de Arabieren. Tijdens shows voor de Arabieren wordt er door een minimaal drie koppige jury gekeurd op het uiterlijk, de draf en het voorkomen en de houding van het paard. Het paard blinkt heel erg uit in lange afstand wedstrijden. De Arabier domineert op bijna alle vlakken de rensport wereld.

Arabische paardenrassen worden vaak gebruikt om andere paardenrassen te veredelen en het Arabische paardenras komt veelvuldig voor in warmbloedige paardenrassen. Bekende voorbeelden van Arabisch bloed zijn bijvoorbeeld de Engelse Volbloed, de Trakehner of de Morgan. Overigens worden de Arabieren ook vaak gebruikt in Military en in Endurance vanwege het uithoudingsvermogen van het paard wat ongekend is.

Uiterlijk

Arabische Volbloed Uiterlijke KenmerkenDe Arabische Volbloed is een gespierd paard, maar weegt vaak niet meer dan 500 kilo. De stokmaat van het paard is vaak tussen de 1,40 – 1,50 meter, maar tegenwoordig zien we ook Arabische paarden die een stokmaat hebben van 1,65 meter omdat het is door gefokt. Het paard heeft een klein hoofd met een fijngevormde neus. De meeste Arabieren hebben een holle knik in de neus en de oren zijn klein en spits. Het paard heeft een smalle hals die een beetje gebogen is. Naar verhouding heeft de Arabier een brede borstkas.

Ook staat de Arabische volbloed erom bekend dat het sierlijk én heel soepel beweegt, voornamelijk in de draf. De Arabier heeft een hoge staart en heeft veel verschillende kleuren van vacht, zo zijn er de kleuren:

  • Vos
  • Bruin
  • Zwart
  • Schimmel (Veel verschillende varianten)

Wat ook heel bijzonder is aan het paard, is dat het paard maar 17 ribben heeft in plaats van de gewoonlijke 18 ribben die ieder ander paard heeft.

Engelse Volbloed

De Engelse volbloed is een van oorsprong Brits paardenras. In het Engels wordt de Volbloed Thoroughbred genoemd, dat is letterlijk in het Nederlands ´volledig gefokt´.

Geschiedenis

De Volbloed is nog een redelijk jong paard. Het paard is ontstaan in Engeland en komt voort uit drie rassen. De drie rassen werden in de zeventiende- en begin achttiende eeuw uitgekozen die aan het begin van de Volbloed zouden komen te staan. De drie hengsten waren de Arabier, Berber en een Byerley Turk. Deze drie hengsten werden meegenomen als oorlogsbuit naar Engeland met als doel de snelste paarden te fokken voor de wedrennen, wat toen zeer populair was. Het fokmateriaal voor het ras werd voornamelijk geselecteerd op snelheid, uiterlijk was meer een bijzaak.

Exterieur

De Engelse Volbloed is een paard met een gespierd lichaam die ook zeer krachtig is. Het paard heeft een hoge schoft met een schuine schouder en een zachte, dunne vacht. De genoemde kenmerken zijn wat ‘algemeen’. Andere kenmerken liggen aan het doel waarvoor het paard gefokt is. De rijpaarden zijn wat lichter gebouwd, maar de renpaarden zijn compact en gespierd. Over het algemeen zijn het hele grote, ruime paarden. De hoogte van de schoft zit tussen de 1,50 – 1,85 meter.

Karakter

De Volbloed staat bekend om een enorme drive om te presteren en te werken. Door zijn grote levendigheid kan het paard gevoelig en nerveus lijken soms. Het paard is ook zeer intelligent en de paarden bezitten een enorm uithoudingsvermogen. De paarden zijn zeer moedig, actief en zeer dapper.

Bijzonderheden

Om het ras gezond te houden wordt bij de volbloed fokkerij alleen maar met natuurlijke dekking gewerkt. Als dit niet lukt, is het paard niet gezond genoeg. Alleen paarden uit natuurlijke dekking mogen op de renbaan starten. Met natuurlijke dekking wordt bedoeld de dekking zoals het in de natuur gebeurd. Kunstmatige inseminatie is gevaarlijk voor de merrie. Sommige merries blijven naar de hengst slaan waardoor de hengst gewond kan raken. Ook zijn hengsten niet altijd even goed opgevoed om met merries om te gaan.